เป็นอีกบทเพลงรักของชีวิต

เพลง : ไม่รักแต่คิดถึง
ศิลปิน : เฉลียง

ชีวิตบางช่วงที่เกี่ยวกัน
เราได้แลกเปลี่ยนซึ่งความฝัน
หลายครั้งหลายหนหัวใจไม่ตรงกัน
แต่รู้กันต่างคนมีน้ำใจ
      เธอไม่ต้องนวลอย่างดวงจันทร์
      และฉันไม่ใช่ดวงตะวันฉาย
      เราเพียงเป็นคน คบกันตามสบาย
      เมื่อร้างไกลห่วงใยก็แล้วกัน
ไม่สำคัญว่าเธอมีใคร
ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน
ไม่สนใจเมื่อเธอสุขสันต์
ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร
      ยังไม่ประคองถ้าเธอล้ม
      ถ้าเธอลุกขึ้นยืนได้เองไหวขอรู้
      ขอเห็นว่าเธอเดินเองได้
      จะขอมองดูไกลๆ อย่างชื่นชม
ไม่สำคัญว่าเธอมีใคร
ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน
ต่างหนทางของต่างเรานั้น
ถึงแม้ว่าเราจะไกลซักเพียงไหน
      ไม่รักแต่คิดถึง ไม่รักแต่คิดถึง
      ไม่รักแต่คิดถึง ไม่รักแต่คิดถึง
      ไม่รักแต่คิดถึง ไม่รักแต่คิดถึง
      ไม่รักแต่คิดถึง ไม่รักแต่คิดถึง

      ครั้งแรกที่ได้ฟังเพลงนี้ก็ไม่ได้รู้สึกประทับใจอะไรมากมายนัก   แต่พอดูชื่อเพลงแล้วก็ให้รู้สึกสงสัยอย่างบอกไม่ถูก ก็เลยตัดสินใจลองหาเนื้อเพลงมาอ่านดู ปรากฏว่ามันโดนครับพี่น้อง
      ดูเหมือนว่าชีวิตจะถูกกำหนดมาให้พบกับความผิดหวังเป็นส่วนใหญ่ ถึงแม้จะพบกับความรัก แต่ก็ไม่อาจสมหวัง
      แต่ถึงแม้ว่ารักไม่อาจสมหวัง  แต่ยังคงปรารถนาที่จะเห็นคนรักมีความสุข  ดังเช่นประโยคที่ว่า  "ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร  ยังไม่ประคองถ้าเธอล้ม  ถ้าเธอลุกขึ้นยืนได้เองไหวขอรู้  ขอเห็นว่าเธอเดินเองได้  จะขอมองดูไกลๆ อย่างชื่นชม"
      ใครกันหนอ  ช่างน่าอิจฉาจริง  
      หลังจากเข้าใจในเพลงอย่างแจ่มแจ้งแล้ว  ก็อดไม่ได้ที่จะมองย้อนมาดูตัวเอง  ช่างน่าอนาถใจเสียจริง